| ବାକ୍ୟ | କ୍ରିୟା | ପ୍ରକାର |
|---|
| ରମେଶ ପୁରୀ ଗଲା। | ଗଲା | ସମାପିକା |
| ରମେଶ ପୁରୀ ଯାଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଫେରିଲା। | ଯାଇ | ଅସମାପିକା |
| ରମେଶ ପୁରୀ ଯାଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଫେରିଲା। | ଫେରିଲା | ସମାପିକା |
| ବୋହୂ ପାଣି ଆଣି ଯାଇଅଛି। | ଆଣି | ଅସମାପିକା |
| ବୋହୂ ପାଣି ଆଣି ଯାଇଅଛି। | ଯାଇଅଛି | ସମାପିକା |
| ଦେବ ଦଶହରା ଦେଖି ଯାଇଛି। | ଦେଖି | ଅସମାପିକା |
| ଦେବ ଦଶହରା ଦେଖି ଯାଇଛି। | ଯାଇଛି | ସମାପିକା |
| ଦୀପକ ବହି କିଣି ଯାଉଛି। | କିଣି | ଅସମାପିକା |
| ଦୀପକ ବହି କିଣି ଯାଉଛି। | ଯାଉଛି | ସମାପିକା |
| ସେବା କରି ଲୋକ ଧନ୍ୟ ହୁଏ। | କରି | ଅସମାପିକା |
| ସେବା କରି ଲୋକ ଧନ୍ୟ ହୁଏ। | ହୁଏ | ସମାପିକା |
| ଚନ୍ଦନ ଜଳଖିଆ ଖାଇ ଖେଳିବ। | ଖାଇ | ଅସମାପିକା |
| ଚନ୍ଦନ ଜଳଖିଆ ଖାଇ ଖେଳିବ। | ଖେଳିବ | ସମାପିକା |
| ତୁମେ ପାଠ ପଢ଼ି ଯଶସ୍ୱୀ ହୁଅ। | ପଢ଼ି | ଅସମାପିକା |
| ତୁମେ ପାଠ ପଢ଼ି ଯଶସ୍ୱୀ ହୁଅ। | ହୁଅ | ସମାପିକା |
| ମୁଁ ଘରେ ଥାଇ ମୋର ସବୁ ଚୋରିଗଲା। | ଥାଇ | ଅସମାପିକା |
| ମୁଁ ଘରେ ଥାଇ ମୋର ସବୁ ଚୋରିଗଲା। | ଚୋରିଗଲା | ସମାପିକା |
| ତୁମକୁ ଡାକୁଡାକୁ ତୁମେ ଚାଲିଗଲଣି। | ଡାକୁଡାକୁ | ଅସମାପିକା |
| ତୁମକୁ ଡାକୁଡାକୁ ତୁମେ ଚାଲିଗଲଣି। | ଚାଲିଗଲଣି | ସମାପିକା |
| ଲୋକଟି ବସୁବସୁ ପଡ଼ିଗଲା। | ବସୁବସୁ | ଅସମାପିକା |
| ଲୋକଟି ବସୁବସୁ ପଡ଼ିଗଲା। | ପଡ଼ିଗଲା | ସମାପିକା |
| ଚାହୁଁଚାହୁଁ ମେଘ ଆକାଶରେ ଘୋଟିଗଲା। | ଚାହୁଁଚାହୁଁ | ଅସମାପିକା |
| ଚାହୁଁଚାହୁଁ ମେଘ ଆକାଶରେ ଘୋଟିଗଲା। | ଘୋଟିଗଲା | ସମାପିକା |
| ନାଚି ନ ଜାଣି ଅଗଣା ଦୋଷ। | ଜାଣି | ଅସମାପିକା |
| ତନୁଜା ଟିଭି ଦେଖିଦେଖି ଆଖି ଖରାପ କଲା। | ଦେଖିଦେଖି | ଅସମାପିକା |
| ତନୁଜା ଟିଭି ଦେଖିଦେଖି ଆଖି ଖରାପ କଲା। | କଲା | ସମାପିକା |
| ଜନାର୍ଦ୍ଦନବାବୁ ଜାତିର ସେବା କରି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପୁରସ୍କାର ପାଇଲେ। | କରି | ଅସମାପିକା |
| ଜନାର୍ଦ୍ଦନବାବୁ ଜାତିର ସେବା କରି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପୁରସ୍କାର ପାଇଲେ। | ପାଇଲେ | ସମାପିକା |
| କୃଷ୍ଣ ଗୋପକୁ ନଫେରନ୍ତେ ଯଶୋଦା ଅଧୀର ହେଲେ। | ନଫେରନ୍ତେ | ଅସମାପିକା |
| କୃଷ୍ଣ ଗୋପକୁ ନଫେରନ୍ତେ ଯଶୋଦା ଅଧୀର ହେଲେ। | ହେଲେ | ସମାପିକା |
| ତୁମେ ଗଲେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବେ। | ଗଲେ | ଅସମାପିକା |
| ତୁମେ ଗଲେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବେ। | ଆସିବେ | ସମାପିକା |
| ବାପା ଖାଇଲେ ଆମେ ଖାଇବୁ। | ଖାଇଲେ | ଅସମାପିକା |
| ବାପା ଖାଇଲେ ଆମେ ଖାଇବୁ। | ଖାଇବୁ | ସମାପିକା |
| ଅରବିନ୍ଦ ଯାଇଥିଲେ ପୁରୀ ଦେଖିଥାନ୍ତା। | ଯାଇଥିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ଅରବିନ୍ଦ ଯାଇଥିଲେ ପୁରୀ ଦେଖିଥାନ୍ତା। | ଦେଖିଥାନ୍ତା | ସମାପିକା |
| ଅସୀମା ଗାଉଥିଲେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥାନ୍ତା। | ଗାଉଥିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ଅସୀମା ଗାଉଥିଲେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥାନ୍ତା। | ପାଇଥାନ୍ତା | ସମାପିକା |
| ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ କହୁଥିଲେ ପିଲାଏ ଚୁପ୍ଚାପ ଶୁଣନ୍ତି। | କହୁଥିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ କହୁଥିଲେ ପିଲାଏ ଚୁପ୍ଚାପ ଶୁଣନ୍ତି। | ଶୁଣନ୍ତି | ସମାପିକା |
| ମଲେ ମରିବି, କଲେ କରିବି। | ମଲେ | ଅସମାପିକା |
| ମଲେ ମରିବି, କଲେ କରିବି। | ମରିବି | ସମାପିକା |
| ଛାତ୍ରଟି ଭାତ ଖାଇ ସ୍କୁଲକୁ ଗଲା। | ଖାଇ | ଅସମାପିକା |
| ଛାତ୍ରଟି ଭାତ ଖାଇ ସ୍କୁଲକୁ ଗଲା। | ଗଲା | ସମାପିକା |
| ଶିକ୍ଷକଙ୍କର ପାଟି ଶୁଣି ପିଲାଏ ଚୁପ୍ ହୋଇଗଲେ। | ଶୁଣି | ଅସମାପିକା |
| ଶିକ୍ଷକଙ୍କର ପାଟି ଶୁଣି ପିଲାଏ ଚୁପ୍ ହୋଇଗଲେ। | ହୋଇଗଲେ | ସମାପିକା |
| ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ ପକ୍ଷୀମାନେ ବସାକୁ ଫେରିଲେ। | ହୁଅନ୍ତେ | ଅସମାପିକା |
| ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ ପକ୍ଷୀମାନେ ବସାକୁ ଫେରିଲେ। | ଫେରିଲେ | ସମାପିକା |
| ତୁମେ ମୋତେ ନ କହିଲେ, ମୁଁ ଏ କାମ କରିପାରିବି ନାହିଁ। | କହିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ତୁମେ ମୋତେ ନ କହିଲେ, ମୁଁ ଏ କାମ କରିପାରିବି ନାହିଁ। | କରିପାରିବି | ସମାପିକା |
| ଭାରତ ହକିରେ ଜିଣିଲେ, ଦେଶବାସୀ ଖୁସିହେବେ। | ଜିଣିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ଭାରତ ହକିରେ ଜିଣିଲେ, ଦେଶବାସୀ ଖୁସିହେବେ। | ଖୁସିହେବେ | ସମାପିକା |
| ମୋ କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ହସିଲେ। | ହସିଲେ | ସମାପିକା |
| ମୋ କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ହସିଲେ। | ଶୁଣି | ଅସମାପିକା |
| ଶିଶୁ ହସିଲେ ଦୁନିଆ ହସେ। | ହସିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ଶିଶୁ ହସିଲେ ଦୁନିଆ ହସେ। | ହସେ | ସମାପିକା |
| ଶିକ୍ଷକ ମୋତେ ନୀଳଶୈଳ ଉପନ୍ୟାସଟି ପଢ଼ିବାକୁ ଦେଇଥିଲେ। | ଦେଇଥିଲେ | ସମାପିକା |
| ଦେଇଥିଲେ ପାଇ। | ଦେଇଥିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ଆଇ ନାତିନାତୁଣୀଙ୍କୁ ଗପ କହିଲେ। | କହିଲେ | ସମାପିକା |
| କହିଲେ କୁଳକୁଟୁମ୍ବକୁ ଲାଜ। | କହିଲେ | ଅସମାପିକା |
| କେତେକ ଲୋକ ହସିଖେଳି, ଖାଇପିଇ ସମୟ କଟାଇଥାନ୍ତି। | ହସିଖେଳି | ଅସମାପିକା |
| କେତେକ ଲୋକ ହସିଖେଳି, ଖାଇପିଇ ସମୟ କଟାଇଥାନ୍ତି। | କଟାଇଥାନ୍ତି | ସମାପିକା |
| ଆସୁଆସୁ ଯାଉଯାଉ ତ ତାଙ୍କର ସମୟ ଯାଉଛି। | ଆସୁଆସୁ | ଅସମାପିକା |
| ଆସୁଆସୁ ଯାଉଯାଉ ତ ତାଙ୍କର ସମୟ ଯାଉଛି। | ଯାଉଛି | ସମାପିକା |
| ଶିଙ୍ଗ ଧରିବି ମୁଁ, କ୍ଷୀର ଖାଇବ ତୁମେ। | ଧରିବି | ସମାପିକା |
| ଶିଙ୍ଗ ଧରିବି ମୁଁ, କ୍ଷୀର ଖାଇବ ତୁମେ। | ଖାଇବ | ସମାପିକା |
| ରହ, ମୁଁ ଆସୁଛି। | ଆସୁଛି | ସମାପିକା |
| ଭୀଷ୍ମ ଥିଲେ ମହାଭାରତର ଅନୁପମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚରିତ୍ର। | ଥିଲେ | ସମାପିକା |
| ଖଳବଚନ ଯଥା ସହେ ସୁଜନ। | ସହେ | ସମାପିକା |
| ସେ ଭାତ ଖାଇଲା। | ଖାଇଲା | ସମାପିକା |
| ସେ ହାତ ଧୋଇ ଭାତ ଖାଇଲା। | ଧୋଇ | ଅସମାପିକା |
| ମୁଁ ଘରୁ ବାହାରି ବଜାରକୁ ଗଲି। | ବାହାରି | ଅସମାପିକା |
| ମୁଁ ଘରୁ ବାହାରି ବଜାରକୁ ଗଲି। | ଗଲି | ସମାପିକା |
| ପିଲାଟି ଉଠି ବସିଲା। | ଉଠି | ଅସମାପିକା |
| ପିଲାଟି ଉଠି ବସିଲା। | ବସିଲା | ସମାପିକା |
| ଶିକ୍ଷକ ଆସିଲେ ପିଲାମାନେ ଛିଡ଼ା ହୁଅନ୍ତି। | ଆସିଲେ | ଅସମାପିକା |
| ଭଲ ପଢ଼ିଲେ ପାସ୍ ହେବ। | ପଢ଼ିଲେ | ଅସମାପିକା |